غارت فرهنگی کشورها

هر نیروی اشغالگری وظیفه قانونی دارد از شهروندان و دارایی شهروندان حفاظت کند، این قانون سازمان های مذهبی، خیریه، آموزشی، علمی و هنری را شامل می شود.  در طی تهاجم به عراق در سال 2003، نیروهای نظامی آمریکا تنها نظاره گر آن بودند که به طور منظم و برنامه ریزی شده موزه ها و ساختمان های دولتی به غارت می رود نیروهای نظامی آمریکا توجه زیادی به حفاظت از دفاتر وزارت نفت داشته اما تخریب میراث فرهنگی عراق را تشویق و خود نیز در غارت این اماکن شریک بودند به گونه ای که اکثر این آثار ارزشمند در آمریکا فروخته شد و اکنون در کلکسیون هایی، قرار دارند.

این موارد و بسیاری از دیگر موارد میراث فرهنگی شناخته شده در سراسر دنیا است که در تحریم های چندین ساله طی جنگ عراق و توسط نیروهای نظامی آمریکا غارت و ویران شده است.  در حمله آمریکا به عراق، پرواضح است که دولت بوش ناقض این پیمان بوده است و سرمایه عظیم ملتی به تاراج رفت که قرنها مردم آن به چنین داشته هایی افتخار می کردند.

 تاریخ بین النهرین شاهد افرادی همچون حمورابی بوده است.

   بین النهرین و تپه های اطراف آن، زادگاه کشاورزی و حیوانات اهلی بوده است. امپراتوری سومریان، امپراتوری اکریان، پادشاه اور بیشترین پیشرفتهای علمی، ریاضیات و ستاره شناسی در دوران آشوری ها و بابلی ها همه بخشی از میراث این منطقه بودند.

 تاریخ عراق صرفاً میراث مهمی برای مردم عصر کنونی عراق نیست بلکه متعلق به تمام مردم دنیا است. بین النهرین (سرزمین بین دو رود) مهد تمدن (Cradle of Civilization) و خاستگاه کهن ترین تمدن بشری بوده است.

قانون

قوانين لاهه

پیمان لاهه درحفاظت از دارایی های فرهنگی هنگام بروز جنگ مسلحانه (1954) در ماده 5، بخش 2 تأکید دارد:

  «ضرورتاً باید اقداماتی اتخاذ شود تا دارایی فرهنگی در سرزمین اشغال شده و تخریب شده بواسطه عملیات های نظامی حفاظت شود و در صورتی که مقامات ملی ذیصلاح قادر به اتخاذ چنین اقداماتی نباشند، نیروی اشغالگر حداکثر ممکن و در همکاری نزدیک با چنین مقاماتی، ضروری ترین اقدامات حفاظتی را اتخاذ خواهد کرد.»